Sticky Note

เวบ PhotoBucket ไม่อนุญาตให้ใช้ภาพบนเวบอื่นอีกต่อไป ตอนนี้ภาพบนเวบเกือบทั้งหมดจึงล่มสนิท และผมยังไม่สามารถแก้ไขได้ในเร็วๆนี้ OTL
ช่วงนี้คงต้องรบกวนให้ผู้ที่สนใจช่วยกดคลิกขวาที่รูปภาพแล้วเลือก Open Image in New Tab (เปิดรูปภาพในแท็บใหม่) ไปก่อนครับ ' w')/

BAiJR - IaMP


東方文花帖 ~ Bohemian Archive in Japanese Red.
โทวโฮวบุนคะโฉว (บันทึกอักขระบุปผาแห่งตะวันออก) ~ บทความแหกกฎในสมุดญี่ปุ่นปกแดง


.........................................................................................................................................................................................

ปีฤดูกาลที่ 119

ประเภท : บันทึกช่วยจำบทความพิเศษ
ผู้รับผิดชอบ : ชาเมย์มารุ อายะ

 

ร้อยอสูรท่องราตรีทุกๆสามวัน

 

ศาลเจ้าที่เต็มไปด้วยโยวไค

ช่วงนี้ได้รับรายงานแจ้งว่าท่าทีของมิโกะแห่งศาลเจ้าฮาคุเรย์แปลกๆไป จึงเดินทางไปที่ศาลเจ้า
ศาลเจ้ากำลังจัดงานเลี้ยง และคึกคักไปด้วยเหล่าโยวไคจำนวนมากมาย
ตอนแรกยังมองไม่ออกว่านี่เป็นสิ่งผิดปกติ, แต่พอสังเกตดีๆก็พบว่าลักษณะมันแปลกๆ

ผู้ร่วมงานทุกคนดูเหน็ดเหนื่อยเล็กน้อย และดูเหมือนว่าทุกคนจะสงสัยในท่าทีของคนอื่น
บรรยากาศราวกับว่าเกิดคดีฆาตกรรมขึ้นในบ้านพักตากอากาศที่ห่างไกล, ทำให้รู้สึกได้ถึงบรรยากาศผิดปกติราวกับไม่ใช่งานเลี้ยงขึ้นมานิดหน่อย


ฉันซ่อนตัวเพื่อดูสถานการณ์, แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนงานเลี้ยงจบลง และทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน
ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงเฝ้าสังเกตการณ์ต่อไป
ทำให้ทราบว่า ที่จริงแล้ว งานเลี้ยงลักษณะนี้ไม่ได้เพิ่งเริ่มในวันนี้ แต่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องแบบเว้นช่วงทุกๆสามวัน


ปีนี้เป็นปีที่ฤดูหนาวยาวนานมากจนฤดูใบไม้ผลิมาช้ากว่าปกติ
เพิ่งจะต้อนรับฤดูใบไม้ผลิได้ไม่นาน พริบตาเดียวก็เข้าฤดูร้อนเสียแล้ว
ด้วยเหตุนี้เอง อาจทำให้บางคนปวดหัวเพราะอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วได้


หากแค่มิโกะคนเดียวยังพอเป็นไปได้ แต่สาเหตุที่เหล่าโยวไคมากมายมารวมตัวกันนี้ยังไม่ทราบแน่ชัด
ยิ่งไปกว่านั้น, ภาพงานเลี้ยงที่ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลังนี้ก็น่าเป็นห่วง
ในดวงตาของฉันมันสะท้อนภาพเหมือนกำลังแข่งเดิมพันอะไรบางอย่างกันในงานเลี้ยง


ความเป็นไปได้ที่จินตนาการออกก็คือ มิโกะเกิดคึกคะนองจนเอ่ยปากออกมาว่าจะทำลายสถิติการจัดงานเลี้ยงต่อเนื่อง ทำให้อยู่ในสภาพหลังชนฝา
เหล่าโยวไคทุกคนก็เลยเจ็บใจที่ได้ยินว่า จะมีแต่เรย์มุเท่านั้นที่ประสบความสำเร็จในการทำลายสถิติ ก็เลยมางานเลี้ยงทุกครั้งแม้จะเหน็ดเหนื่อยก็ตาม
บรรยากาศผิดปกตินี้อาจเกิดจากการที่งานเลี้ยงอยู่ในสภาพที่ว่า "ใครจะหมดแรงก่อนเป็นคนแรก" ก็เป็นได้


อย่างไรก็ดี, เวลาที่ไม่มีข่าวใหญ่ก็คือเวลาแห่งความสงบสุข
ปีนี้ก็เพิ่งจะเกิดเหตุวิปลาสครั้งใหญ่ที่ฤดูใบไม้ผลิไม่มาเยือนไปได้ไม่นาน, บางทีคงเป็นปฏิกิริยาตอบโต้ เลยทำให้ยังคงสงบสุขอยู่กระมัง
เวลาที่สงบสุขแบบนี้ เป็นเวลาที่ควรจะรู้สึกยินดี

แม้จะน่าเป็นห่วงว่ามีคนรู้ตัวหรือไม่ว่า รอบๆศาลเจ้ามีปราณภูตที่จางมากๆปกคลุมอยู่
มิโกะที่กำลังติดงานเลี้ยง จะรู้สึกถึงเหตุวิปลาสอันนี้มั้ยนะ (คำว่า ติด ในที่นี้ เป็นคำเดียวกับพวก ติดการพนัน ติดเกม)
หากเป็นความเข้าใจผิดของฉันเองก็คงดี แต่ปราณภูตนี้อาจก่อให้เกิดความยุ่งยากเล็กๆน้อยๆขึ้นก็เป็นได้
แต่จะว่าไป เจ้าปราณภูตนี้มันช่างให้ความรู้สึกคุ้นๆเหมือนกับพลังที่หายไปจากเกนโซวเคียวตั้งนานแสนนานมาแล้ว
(ชาเมย์มารุ อายะ)

東方萃夢想 ~ Immaterial and Missing Power.
โทวโฮวซุยมุโซว (ชุมนุมจินตนาการแห่งตะวันออก) ~ พลังที่สูญหายไร้ตัวตน

เกนโซวเคียวซึ่งผ่านพ้นฤดูหนาวอันยาวนาน ในที่สุดก็ได้ขานรับฤดูใบไม้ผลิเสียที
หากพูดถึงเรื่องที่จะทำกันในฤดูใบไม้ผลิล่ะก็ ทั้งมนุษย์ทั้งโยวไคต่างมีอยู่สิ่งเดียว ก็คือ การชมดอกไม้
แต่ปีนี้จัดงานเลี้ยงกันมากเกินไปแล้ว
เล่นจัดกันแทบจะสามวันหนเลยทีเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกครั้งที่จัดงานเลี้ยงจะเริ่มมีปราณภูตที่ไม่รู้ที่มาแพร่กระจายไปในเกนโซวเคียว...




.........................................................................................................................................................................................

กลับไปที่สารบัญของหนังสือเล่มนี้